Recenzja Aqua Violet by Warsaw Dog ♡+♡=❤²

Od miesięcy przymierzałam się do kupna spójnego kolorystycznie zestawu obroża + smycz. Stwierdziłam nawet, że cena nie gra roli*. Chcę mieć coś ślicznego, żebym ładnie prezentowała się z piesełem na Wrocławskim rynku… bo wszyscy wiemy, że masywna Flexi nie jest w miejskiej sytuacji ani praktyczna, ani specjalnie urocza.

(✿´‿`)   Gdyby tylko firma nazywała się Wrocław Dog… szczyt marzeń.

Żeby zdecydować się na Warsaw Doga musiałam najpierw zobaczyć te kolory na żywo. Z miejsca zakochałam się w Aqua Violet i stwierdziłam, że musi być mą! Po miesiącu użytkowania mogę z czystym sumieniem opisać jak żyje się nam z nie-Wrocławskim, a Warszawskim dogiem (Ernest też jest Warszawiakiem z pochodzenia).

img_4730

Cena i specyfikacja

Produkt Ilość Cena
Smycz miejska | Aqua Violet
Szerokość taśmy: 2 cm
Długość smyczy: 180 cm
Kolor karabińczyka: Czarny
1 44.90zł
Z klamrą DURAFLEX ®| Aqua Violet
Rozmiar: M (34 – 40 cm)
Szerokość taśmy: 2,5 cm
Grawerowanie adresatki: NIE
1 39.90zł

Czy drogo to już indywidualna sprawa. Jak dla mnie było warto. Szkoda tylko, że grawer adresatki za 15zł to niezbyt atrakcyjna oferta.

Wygląd

Kocham, uwielbiam te kolory. Nieustannie się nimi zachwycam. Idealnie pasują do Erniego – zwłaszcza Aqua. Obroża też jest cudna. Nawet zawieszka, która zrobiła na mnie małe wrażenie w internetach, na żywo zyskała moje lajki.

Wygoda

Warsaw Dog jest moim spacerowym number one  ✌♫♪˙❤‿❤˙♫♪✌img_5164Poprzedni hit czyli neonowa Flexi dla psów do 50 kg poszła w odstawkę. Długość 180 cm jest idealna (w domu mamy też Rogz 120cm, która służy Erniemu głównie do przeciągania mnie w miejsca, w których nie chcę być).

W połowie smyczy znajduje się jakaś taka dziwna pętla. Nie do końca wiem o co chodzi, ale jest to-coś bardzo funkcjonalne, kiedy trzeba złapać za nie czy skrócić smycz np. przechodząć przez pasy.

Na początku taśma Warsaw Dog, choć lekka, jest bardzo twarda i niewygodna w ręce. Z czasem przestało mi to przeszkadzać.

Ogromnym plusem jest osobna zawieszka na adresatkę – lub na światełko. Po niemal roku użytkowania nadal w stanie idealnym:

Warsaw Dog Lagotto Ernest
Obroża po niemal roku użytkowania – zawieszka na adresatkę jest w stanie idealnym, taśma w świetnym stanie

Jakość

Taśma wygląda na bardzo trwałą, ale zdecydowanie nie jest brudoodporna i wodoodporna (choć schnie dość szybko). Po miesiącu intensywnego użytkowania przydałoby się ją wyprać… Ale boję się, że te piękne kolory zbledną. Co by tu zrobić? Dylemat. (Aktualizacja: Taśma jak najbardziej nadaje się do prania! nic się z kolorami nie dzieje, a brud bez problemu się zmywa)

Warsaw Dog recenzja lagotto ernest
Taśma po roku użytkowania, mocny, ładny kolor po wypraniu; taśma w świetnym stanie; okucia odrapane

Czarny kolor okucia obroży zszedł już w miejscu, gdzie styka się z karabińczykiem smyczy. Jest to niewidoczne, ale prawdziwe ☉_☉ (Aktualizacja: niestety, największym minusem Warsaw Doga, jest nietrwałość koloru na częściach metalowych. Tak wyglądają po niemal roku użytkowania:

Warsaw Dog lagotto ernest
Nieładne odrapania części metalowych Warsaw Dog

Kontakt z firmą

Świetny. Naprawdę.

Myśli końcowe

Pisząc o mojej ulubionej taśmie spacerowej stwierdzam, że jestem okropnie zadowolona z zakupu (stąd recenzja). Chciałam mieć coś ładnego na suche-miejskie wypady, ale Aqua Violet tak bardzo przypadła mi do gustu, że wybieram ją nawet na błotne parkowe spacery. Po roku użytkowania nadal jestem bardzo zadowolona, Warsaw Dog nadal jest moim ulubionym zestawem i jedyne co mi się nie podoba to odrapania na częściach metalowych.

Teraz jeszcze muszę kupić lekką smycz na zawody. Szukam cieniutkiej 120 cm nie ważącej nic – jeśli słyszeliście o takiej to podzielcie się ze mną.

*Oczywiście, że cena grała rolę. Pierwszy zestaw, który naprawdę mi się spodobał kosztował 300 zł.

Reklamy

III Zlot Lagotto Romagnolo

Relacja z III Zlotu Lagotto Romagnolo

To był dla nas weekend pełen emocji i wrażeń. Pokonaliśmy ponad 200 km z Wrocławia do Wawrzkowizny. Na zlot przyjechali ludzie z różnych części Polski i my jako jedyni nie staliśmy po drodze w żadnym korku. Byliśmy w domku z agilitowym Flaviem oraz specjalistką od lagotkowego włosa Joanną Mikułą i należy stwierdzić, że byli to zacni współlokatorzy. Ja wszystko gubiłam i panikowałam, a oni ciągle mnie uspokajali. Doceniam i dziękuję za wyrozumiałość.

Pierwszego wieczoru jeszcze trochę nieśmiale zapoznawaliśmy się z lagotkowym towarzystwem, czochraliśmy psy i byliśmy na wspólnym spacerze w lesie. Ja piłam radlery, za które gorąco dziękuję Dorocie z Ustrońskiego Zakątka i obiecuję, że niebawem się jakoś zrewanżuję. Dorocie zawdzięczam też superanckie gadżety w postaci lagotkowego kalendarza i obrandowanej Ustrońskim Zakątkiem piłki antystresowej, którą będę celowała w głowę Ernesta w ramach treningu obedience (piłka jest z pianki).

Wystawa

Kiedy, żetakpowiem, nastał drugi dzień ruszyliśmy wszyscy na wystawę, gdzie serdecznie przywitał nas Wojciech Burski i życzył nam udanej zabawy. Było mi osobiście miło, że zostaliśmy wywołani w ten sposób jako lagotkowe towarzystwo, ale słowa wystawa i zabawa jakoś mi osobiście razem nie pasują (choć nadal naprawdę miło wspominam wystawę u sędziny Małgorzaty Wieremiejczyk-Wierzchowskiej).

Tym razem sędziował nas sędzia Tomasz Mroczek i osądzając sędziowanie sędziego, sądzę, że był mocno skupiony ale opis był trochę krótki. Na przykład nie dowiedziałam się nic o ruchu psa, a jak widać ze zdjęć biegaliśmy dużo. Ale ogólnie z opinii wielu osądzających wynika także, że sędzia Mroczek jest delikatny i szanuje psy, co też nie jest bez znaczenia. Zajęliśmy II lokatę z oceną doskonałą w klasie otwartej, a ja zgubiłam medal. Wiedząc, że babcia będzie zawiedziona, że nie przywiozę jej nic pięknego, przeszukałam wszystko wiele, wiele razy i nie odnalazłam go. Nie-ogarem życiowym być.

Ku pomocy przyszła mi organizatorka zlotu Anita, która przyjacielsko oddała mi (uhm… mojej babci) swój złoty medal. <przytul> i <dziękuję> i <mamy złoto normalnie>

Warsztaty z zabawy i Obedience

Po południu zorganizowałyśmy z Pauliną od agilitowego Flaviuszka warsztaty z zabawy i obedience. Lagotki bawiły się sławnym już teraz mopo-szarpakiem, robiły kółeczka na podstawce czy omijały tyczki. Wszystkim uczestnikom dziękuję za śmiałość. Wszystkie psiaki, a zwłaszcza szczeniaczki spisały się na medal. Moim ukochanym szczeniaczkiem jest jednak Sorka, ponieważ jest nowym psiakiem hodowców Ernesta – Ani i Kuby Harasymowicz. Zakochałam się w Sorce od pierwszego wejrzenia, jest cudowna, puchata i bardzo szybko myśli. Przyznam od razu, że Ernest nie zapałał do niej żadnym przyjacielskim uczuciem, a wręcz drętwiał z przerażenia kiedy na chwilę kazałam mu siedzieć ze mną i z Sorą w kojcu. No cuż, jak wielu teraźniejszych młodych mężczyzn, Ernest przeraźliwie boi się dzieci.

Wieczorem grillowaliśmy, ja dalej piłam radlery, a Ernest odpoczywał w klateczce. I zaczęło padać…

Zawody psioludzkie

W niedzielę mieliśmy grać w siatkę, ale było zimno i wietrznie, więc musieliśmy zmienić plany. Zaproponowałam więc, natchniona przez moją obi-inspirację Joannę Hewelt, że zrobimy sobie psie zawody! Szczeniaczki miały konkurencje: zrobić siad i leż z naprowadzaniem na smakołyka (ile razy w ciągu 30 sek), podążać za właścicielem i zainteresować psiaka zabawką. Udział wzięły Alfina i Sora i obie wszystko genialnie zaliczyły. Konkurencje dla dorosłych psiaków były trochę trudniejsze. Liczyliśmy ile sztuczek potrafi każdy psiak, musiały na czas jak najwięcej razy podać łapkę i aportować. Pierwszą lokatę zajęła Dafne z 50 pt i aż 21 RÓŻNYCH sztuczkek. II miejsce to Flavio a III to Bella. Spisały się także Gaja, Bełtek, Camelka, Brutus, Lilou, Hobbit, Risata i Regina.

Zawody Obedience

Potem odbyły się zawody Obedience w których brał udział Ernest. Nasze pierwsze prawdziwe zawody… 2 metry koło wody. Ernest był bardzo dzielny, dostał ocenę dobrą (65/100pt) i zajęliśmy miejsce 7/7.

dsc_0910

Jestem bardzo zadowolona i dumna z niego. Jest to duży sukces biorąc pod uwagę, że:

  • Ernest IDEALNIE wykonał CAŁY aport. Jestem w szoku. Dostaliśmy za to ćwiczenie 10 pt. Zrobił to pięknie i nie liczy się nic innego… żartuję oczywiście, ale pękam z dumy.
  • Ernest nie zwiał z ringu i nie poleciał do wody.
  • Myślę, że zrobiłam prawie wszystko, żeby Ernest dobrze się bawił i jak to mówi Asia ‘zakochał w zawodach’.
  • Ernest dość szybko się opanował biorąc pod uwagę to, że tuż przed wejściem na ring był strasznie nakręcony. Ogromnie dziękuję Małgosi Pantow za pomoc w uspokojeniu nas (głównie mnie).

Dlaczego zawaliłam?

  • Ernest dopiero w trakcie 4 ćwiczenia włączył się w tryb pracy. Kolejność ćwiczeń była dla nas bardzo problematyczna. Pierwsze było zostawanie, potem przywołanie.
  • Przez zawodami za bardzo się denerwowałam i denerwowałam psa (ale w trakcie już nie).
  • Nie posłuchałam Asi Hewelt kiedy doradzała, żeby często ćwiczyć chodzenie na smyczy (Ajm sorry).

Ogólnie ogrom niekończonej się pracy przed nami, ale to doświadczenie było mi bardzo potrzebne. Po ostatnim spadku motywacji, czuję się znów nakręcona na pracę i jestem wdzięczna, że mam w życiu kombinację Ernest – Obedience. ❤

No i ogromnie dziękuję wszystkim kochanym cudownym lagottomaniakom ze zlotu (i ich psiakom), którzy przyszli nam kibicować. Chyba nigdy nie będę miała już takich kibiców, w takiej ilości. To było niesamowite.

Pulpety

A z takich smaczków, spotkaliśmy na zawodach m.in. Gambita z Pies do Kwadratu i dowiedzieliśmy się, że kojarzą nas z internetów i nawet mają Ernesta w swoim feedzie. Czujemy się mocno zaszczyceni! 🙂

W drodze z zawodów, pewna dostojna pani popatrzyła na Ernesta i powiedziała ‘ładny ma ruch’. Powiem, że chyba jestem zbyt łasa na komplementy bo mimo, że wiem, że jest bjutiful, to znowu jakoś tak mi się miło zrobiło.

Podpatrzyliśmy też u koleżanki z Lucky & Muza fajne zestawy z Warsaw Dog. Chyba się bardzo skusimy.

W drodze powrotnej do Wrocławia padał deszcz i muszę to napisać… muszę zhejtować kierowców, którzy nie wiedzą, że lewy pas służy tylko do wyprzedzania. Hejt on you!

Jeśli doczytaliście do końca, przyznajcie się – zostawcie komentarz i lajk na fejsie!

Zdjęcia dzięki uprzejmości Kuby Harasymowicz, hodowla Animus Amicitiae.